Dubbel Delft begon in 1992 met een doos 4×5-inchnegatieven van persfotograaf Tiemen van der Reijken. Een weekend boven de lichtbak werd het begin van een nieuwe rubriek in de krant.
De doos was via zijn dochter Helen bij Willem de Bie terechtgekomen. Beeld voor beeld verscheen het Delft van vroeger: straten, bruggen, winkels, bedrijven, bijzondere gebeurtenissen en gewone Delftenaren. De Bie kreeg het idee om dezelfde plekken opnieuw te fotograferen en de beelden naast elkaar te zetten.
Zo ontstond de formule van Dubbel Delft: een historische foto van Tiemen, een nieuwe foto vanaf zo veel mogelijk hetzelfde standpunt en een verhaal over wat er tussen beide momenten gebeurde. Soms veranderde een omgeving volledig. Op andere plekken bleek de stad verrassend herkenbaar. Gebouwen verdwenen, grachten kregen een andere functie en verkeer nam bezit van straten waar ooit spelende kinderen, handkarren of paarden stonden.
De eerste afleveringen verschenen in de Delftse Post. De rubriek verschijnt nu al jarenlang in Delft op Zondag. In ruim drie decennia werden meer dan 1700 locaties vastgelegd. Daardoor groeide Dubbel Delft uit tot een omvangrijk visueel archief én tot een begrip in de stad.
De historische foto’s worden waar nodig zorgvuldig gerestaureerd en soms van kleur voorzien. Zo komen niet alleen gebouwen, maar ook mensen en gebeurtenissen opnieuw dichtbij. Tegelijk laten de nieuwe foto’s zien dat ook het Delft van vandaag voortdurend geschiedenis wordt.
Maar Dubbel Delft bestaat uit meer dan twee foto’s. Uit het oude en het nieuwe beeld ontstaat een derde laag: het verhaal. Historisch waar dat nodig is, herkenbaar waar dat kan en verhalend waar de beelden daartoe uitnodigen. De tekst verbindt wat Tiemen zag met wat er vandaag te zien is en maakt zichtbaar wat tussen beide momenten gebeurde.
Het nieuwe boek brengt een ruime selectie van die ontmoetingen tussen toen en nu samen. Het is een stadswandeling op papier, in de voetsporen van Tiemen van der Reijken en door het Delft van Willem de Bie.
